Tips voor een sterke cover. Deel 1

Ik ben fan van doorlopende covers. Als customermagazine of medewerkermagazine hoef je de backcover niet op te offeren aan reclame. Je kunt er iets leuks mee doen. Je kunt de ruimte nemen voor spannende coverfotografie en extra betekenis toevoegen aan de cover. Daarnaast is het een extraatje voor de lezer. Die heeft misschien niet meteen in de gaten dat het om een doorlopende cover gaat. Des te beter. De voorzijde van het magazine moet ook in haar eentje stáán! Maar wanneer de lezer zich realiseert dat de cover naar de achterzijde doorloopt, gaat hij het magazine openvouwen, omdraaien, wentelen in zijn handen en van alle kanten bekijken. Het is een cadeautje, een verrassing. En het magazine wordt een tastbaarder product. Geen slechte bijkomstigheid in deze digitale tijd.

Extra betekenis. Zoals ik al zei, je kunt de ruimte nemen voor spannende coverfotografie en extra betekenis toevoegen aan de cover. Dit is wat ik bedoel:

Van dag tot dag, het historisch magazine dat ik kortgeleden voor Achmea ontwikkelde, gaat over de geschiedenis van Achmea en Nederland gedurende de afgelopen 200 jaar. Voor de cover kozen we een klassiek Hollands landschap, dat net zo goed vroeger kon hebben bestaan als nu. Een landschap leent zich bij uitstek voor een doorlopende cover. Daarbij lieten we het landschap aan de voorzijde naar vroeger verwijzen en aan de achterzijde naar nu. Zo zie je op de cover de ontwikkeling van verleden naar heden, zonder dat het een toneelstukje wordt. Op die manier kun je spelen met een doorlopende cover.

Rubriekachtige invulling. Een andere mogelijkheid die de doorlopende cover biedt, is dat de backcover én de cover een rubriekachtige invulling krijgen. Met als resultaat: een interessantere cover en backcover. Een voorbeeld:

Bij Mijn Zorg, het medewerkersmagazine van Achmea waarvan ik in 2007 en 2008 hoofdredacteur was en dat ik samen met Fred Hermsen (Maters & Hermsen) heb ontwikkeld, stond als een paal boven water: er moet een medewerker op de cover. Veel makers van medewerkermagazines zullen die mening delen; het blad moet herkenbaar zijn voor de collega’s/lezers. Om het praktisch te houden, wilden we bij Mijn Zorg óók dat de coverfoto’s in, om of in de buurt van de bedrijfspanden konden worden geschoten. Maar ja, dan kwamen we precies uit op het voorspelbare coverconcept van ‘medewerker, stukje omgeving en klaar’. Dat wilden we zeker niet. Een goed concept kon dit ondervangen.

We kozen voor een medewerker op de cover, zijn of haar manager op de backcover en het hele team eromheen. De aanwezigheid van het team draagt nog meer bij aan de herkenbaarheid voor de lezers (meer kans dat je iemand kent) en leidt tot een speelse dynamiek op de cover en backcover. De teamgenoten kijken niet recht in de camera, maar reageren op elkaar. Kijken elkaar aan, praten met elkaar, maken een geintje. Een voorwaarde is wel: een goede fotograaf die de teams (die in de meeste gevallen veel te groot zijn om op de cover te passen) op een esthetische manier weet te plaatsen (proppen) in de ruimte. Let op, Mijn Zorg was een klein formaat magazine (25 x 19 cm). Dus dat hoeft geen bezwaar te zijn.

Op de cover staat naast de medewerker een citaat – als ankeiler. Op de eerste bladzijde in het binnenwerk (die we ook bij de cover betrokken en ‘uncover’ noemden; zie hieronder) vertelt de medewerker over het werk, zijn (of haar) team en wat hem bezighoudt. Ook stelt hij (of zij) een vraag aan de manager. De manager beantwoordt die vraag op de backcover van het magazine. Ook geeft de manager hier zijn (of haar) kijk op het team. In veel medewerkermagazines is het nog steeds het geval dat de leidinggevenden een balletje opgooien en de medewerkers mogen reageren. Bij Mijn Zorg hebben we dit bewust omgekeerd; de medewerker gooit het balletje op en de manager reageert.

Dit doorlopende coverconcept is, denk ik, interessant om verschillende redenen. Je hebt de ruimte om reeds op de cover issues aan de orde te stellen, die belangrijk zijn voor de medewerkers/lezers. Door de thematiek en de opzet sleep je de lezers meteen het blad in. Door het issue te benaderen vanuit de medewerker, het team en de manager krijg je bovendien verschillende invalshoeken die leiden tot een spannend geheel. En tegelijkertijd tot nuance.

Terugkeiler. Let op de achterzijde van Mijn Zorg ook op het balletje Niets gemist? Behalve met ankeilers, werkten we ook met deze ‘terugkeilers’. Een frisse toevoeging aan de doorlopende cover.

Ken jij ook een voorbeeld van een goed concept van een doorlopende cover? Laat het me weten. Als het een goed voorbeeld is, zal ik er aandacht aan besteden.

Volgende keer: Geïllustreerde covers

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s