Eroding the power from within: activist communication (1)

Get a load of this: in The Netherlands, a police officer isn’t allowed to choose the partner he is teamed up with in the police car. He has no say in the choice of partner who might or might not save his life, in a life or death situation. Fortunately, in the police and in many other organisations, professionals are standing up and forming movements to reclaim their own professionalism, judgement and space to do their work properly.

These movements naturally want to spread the word and communicate with the people in- and outside the movement. This calls for a different kind of communication than the classic, top down corporate communication. It is what I call ‘activist communication’. On October 28, I will give a workshop on activist communication at the BERLIN CHANGE DAYS, based on my experience at – among others – the Dutch National Police.

In this blog post I talk about my experience at the Dutch National Police. In the next post, that I will post in a couple of days, I will go deeper into activist communication and the driving principles. In my last post in this series, I will describe in more detail what activist communication at the police looked like. Read more

Advertenties

Succesfactoren van een community

secondlife_1

Steeds meer klussen die ik doe, gaan over het vormgeven van een community, die een omvangrijke (en soms taaie) verandering tot stand brengt. (Bijvoorbeeld, meer professionele ruimte voor politievakmensen of het klimaatproof maken van Rotterdam, zie vorige blogpost). Maar wat zijn eigenlijk de succesfactoren van een community? Ik deed een snelle studie naar communities in Nederland, Europa en de rest van de wereld. De resultaten staan in dit inspiratiestuk, voorzien van talloze voorbeelden uit de praktijk.

Voorbereiden op klimaatverandering

Waterplein_cropped

Het was de afgelopen dagen volop in het nieuws: het klimaat verandert. In de komende decennia zullen extremere regenbuien worden afgewisseld met extreme hitte en droogte. Vanuit het programma Water Sensitive (WSR) bereidt Rotterdam zich hierop voor. In de vorm van grootschalige projecten (waterreservoir aangelegd onder het Museumpark, waterplein op het Benthemplein). Maar de gemeente realiseert zich dat de oplossing niet alleen ligt in dit soort kostbare projecten.

In de dichtbebouwde omgeving is het essentieel dat ondernemers, stadmakers, creatievelingen, kunstenaars en natuurlijk bewoners samen met de ambtenaren en ingenieurs verkennen wat de mogelijkheden zijn om de stad klimaatproof te maken. Bovendien is het doel van Water Sensitive Rotterdam dat ze daarbij meerwaarde creëren, bijvoorbeeld betere luchtkwaliteit of meer sociale cohesie in de wijk. Maar hoe bereik je al deze mensen en krijg je ze in beweging? Vanwege mijn ideeën over activistische communicatie en mijn ervaring bij Stadslab Leiden, vroeg de programmatrekker van Water Sensitive Rotterdam of ik de communicatiestrategie van het programma wilde ontwikkelen. Dit is wat hij kreeg.

 

 

Nieuwe tijden, activistische communicatie (Deel 1)

Power to the people_cropped

Er is wat aan de hand in Nederland en elders in de Westerse wereld. Noem het ‘economisme’, zoals de (nu nog) zeer uitgesproken Groenlinks-leider Jesse Klaver. Of ‘rendementsdenken’ zoals de studenten die dit voorjaar het Maagdenhuis bezetten. Of ‘amoraliteit’ zoals Joris Luyendijk. Het gaat erom dat ieder aspect van ons leven teruggebracht lijkt te worden tot een business case, een rekensom. Waarbij de moraal of wat je vindt, steeds minder belangrijk wordt. Getuige onze premier die ouderen die zorg nodig hebben ‘afnemers van zorgproducten’ noemt.

Deze doorgeschoten managementlogica zit de samenleving behoorlijk in de weg. Zorgmedewerkers, wijkagenten, onderwijzers; iedereen wordt achter de broek gezeten door het meten is weten-geloof. Maatschappelijke taken gaan niet soepeler, maar lopen vast. Hoe vaak hoor je niet de verzuchting ‘Ik heb wel een mooi vak, maar die organisatie er omheen…’

Genoeg is genoeg. Er zijn grenzen aan het beschouwen van onze samenleving als een business case. Overal in Nederland staan burgers en vakmensen op om hun waardigheid en beroepseer terug te eisen, zoals binnen het programma De Hark Voorbij bij de Nationale Politie. Bij deze – wat wij noemen – emancipatiebeweging hoort een vernieuwende communicatie: activistische communicatie. Organisatieactivist Harold Janssen en ik hebben DeLimes | Communicatie opgericht om ons op deze vorm van communicatie te richten. Nieuwsgierig? Lees dit pamflet over het waarom van activistische communicatie.

Deel 2 van dit pamflet verschijnt donderdag. Daarin vertellen we hoe activistische communicatie eruit ziet. Vrijdag volgt een blogpost met een beschrijving en veel foto’s van onze activistische communicatie bij de Nationale Politie.

De godfathers van independent magazines

Unconvention%20Roundhouse-1644

‘Toen wij als jonge pubers opgroeiden in Blackpool betekende muziek: David Bowie uit de radio, Top of the pops. Iets van “a 1000 miles away”’, vertelt John Robb, zanger van de punkband The Membranes en bekend Brits popjournalist. Maar punkrock veranderde dat. ‘De eerste “independent” plaat die wij hoorden – “Buzzcocks spiral scratch” – leerde ons dat wij ook een gitaar konden pakken en konden beginnen. Hetzelfde gold voor de fanzines die verschillende punkbands maakten. Wij realiseerden ons dat wij ook een blad konden maken.’ Op donderdag 15 en vrijdag 16 mei was Robb in Rotterdam en Leiden om op te treden met zijn band en een lezing te geven over de fanzinecultuur; o.a. in het kader van de themamaand over ‘independent publishing’ in WORM. Punkzines als godfathers van de independent magazines. Lees verder

Optimisme als noodzakelijke exercitie

2014_Kosovo_protest_cropped2Ze zijn jong en maken kritische media in een regio waar dit hoogst ongebruikelijk is. Besa Luci (30) is hoofdredacteur van magazine en blog Kosovo 2.0. Ibrahim Nehme (28) voert in Beiroet de hoofdredactie van het onafhankelijke magazine The Outpost. Beiden waren het afgelopen weekend te gast op Facing Pages, het festival voor ‘independent magazines’. Kort van te voren interviewde ik hen. Lees verder

Leve de Leidse Lente

Bladeren door Leidse Stijl_cropped

Een doe-het-zelf krant voor maatschappelijke innovatie, burgerinitiatieven en stedelijke creativiteit. Dat is Leidse Stijl #2, de jaarkrant die op 18 december voor de tweede maal uitkwam en waarvan Eric Went en ik de hoofdredactie doen. Maar wat bedoelen we daarmee?

Leidse Stijl is vernoemd naar maandblad De Stijl, in Leiden ontstaan op de rokende puinhopen van de Eerste Wereldoorlog. Het maandblad en de bijbehorende kunststroming, opgericht door Theo van Doesburg, wilde ‘een algemeene taal’ spreken. Er was een nieuwe verhouding tot de samenleving nodig, waarbij eerzuchtige individualiteit zich moest opofferen.

Ook nu staat de samenleving onder druk. We bevinden ons in een meervoudige crisis (economisch, ecologisch) met dikwijls een morele component. Leidse Stijl trekt de stad in en bericht over burgerinitiatieven en samenwerkingsverbanden die niet voor niets nú ontstaan. Met de krant willen we stimuleren dat professionals, ondernemers, wetenschappers, creatievelingen, burgers, boeren en buitenlui elkaar vinden en vernieuwen. Zodat Leiden straks kan terugkijken op het begin van de Leidse Lente. Lees verder en blader door Leidse Stijl 2013